Komentarze do: Oba[w]a i Nagroda Nobla

Autor: Jarosław A. Sobkowiak

Jarosław A. Sobkowiak — Wed, 21 Oct 2009 12:28:09 +0000

Drodzy Państwo, z założenia nie cierpię bloga. Jest to strona, na której proponuję jakiś temat do ogólnej refleksji. Widzę zaś, że zaczyna się swoista utarczka słowna, która – proszę mi wierzyć Panie Sylwestrze – nie prowadzi do niczego. Zatem ustalmy następującą zasadę: na polemiki prywatne umawiamy się przy kawie, a na stronie umieszczamy refleksje pozbawione emocji i zbyt osobistych odniesień. Jeśli ktoś poczuł się dotknięty, to również dowód na to, że komentarze zaczęły przybierać nazbyt osobistą formę. Prosiłbym też o komentarze związane z tematem. Zaczęło się od Nagrody Nobla a kończy… pytaniem: To o czym my właściwie mówimy?

Autor: Sylwester J

Sylwester J — Wed, 21 Oct 2009 11:47:36 +0000

Można skorzystać z wolności i zmienić otoczenie.

Autor: Sandra Luiza Szerszeńska

Sandra Luiza Szerszeńska — Tue, 20 Oct 2009 21:42:48 +0000

Czy chodzi o to, żebyśmy stwierdzili, że “żyje się dobrze”? Czy może jednak potrzeba czegoś głębszego? Czy o moralności mówi się tylko, gdy czyny oceniamy jednoznacznie jako dobre lub jako złe? I na czym opieramy swoją moralność?
Podstawy Panie Sylwestrze, zacznijmy od podstaw, od bycia ludźmi, którzy odczytują swoją naturę, nie poprzez karykatury pojęć, bo to do niczego nie prowadzi. Wtedy ramy nie będą wbrew ludziom.
Nikt nie tragizuje, zauważam co się dzieje w moim otoczeniu. Ludzie żyją tak, jakby najpierw się żyło, a później układało wygodne do tego zasady życia i współżycia. Od drobiazgów się zaczyna, a każda epoka, lub raczej każdy przedział czasu ma swoje wady i zalety, i nie sądzę by np. 100 lat temu ludziom źle się żyło, bo mówiąc w ten sposób opieramy się chyba głównie na materialnej stronie życia. Co więcej, ludzie te 100 lat temu wpisywali się w bardziej uniwersalne reguły, choć nie wszystkie były świetne, ale bardzo ułatwiały życie tym, którzy nie myślą i często tym, którzy myślą zbyt dużo… o swojej wygodzie.
Ludzkość ma tendencję do popadania w skrajności, co widać na przestrzeni wieków. Kiedy jesteśmy ograniczani, kiedy świat wydaje się być zbyt uporządkowany w jakiś odgórny sposób, wówczas chcemy wolności, którą sprowadzamy do wolności absolutnej, wolności wszystkich, we wszystkim, od wszystkiego. Kiedy “świat wolności” zaczyna nas męczyć, bo ciągle to my sami musimy wszystko dla siebie robić, to zaczynamy krzyczeć o zasady, o reguły, wartości i moralność. Dostajemy prawa, chcemy więcej, chcemy uporządkować wszystkie dziedziny życia, żeby było nam jak najłatwiej, i co wówczas? “To godzi w moją wolność, nie życzę sobie, nie chcę, nie mam zamiaru przestrzegać tego z czym się nie zgadzam”. Trzeba poszukać złotego środka, ale bynajmniej nie jest nim poprawność polityczna (przepraszam, ale jestem uczulona na to pojęcie).
Może Panu żyje się lepiej, dostatnio i bezpieczniej. Ja się nie czuję bezpieczniej, kiedy moje otoczenie próbuje mnie wyprać z poczucia stałości, z korzeni i z godności. Mogę żyć biednie, nie dostatnie, ale po ludzku.

Autor: Michał Kosecki

Michał Kosecki — Tue, 20 Oct 2009 18:34:53 +0000

Panie Sylwestrze, warto sygnalizować zjawiska, które są niekorzystne, a które są stosunkowo nowe, np. swoista degradacja społeczeństwa. Faktem jest, że każdy kolejny “rocznik” dzieci, młodzieży czy nawet studentów (jak tacy ludzie przechodzą przez sito rekrutacji, moja Alma Mater?) poziomem inteligencji czy zdolnością do samodzielnego, analitycznego myślenia grzeszy coraz mniej.

Uważam, że warto zachować taką zdrową paranoję, by… nie zwariować. Dlaczego by nie sygnalizować zjawisk, szczególnie, jeśli przybierają na sile? Zgadzam się jednak z tym, że nawet kaftan bezpieczeństwa powinien być szyty na miarę szaleństwa.

Autor: Sylwester J.

Sylwester J. — Tue, 20 Oct 2009 12:22:30 +0000

Sandra, Michał, nie ma co tak tragizować! Można raczej cieszyć się, że człowiek dziś jest taki a nie inny. Ludziom, np. w Polsce, generalnie żyje się dobrze – jest bezpiecznie i dostatnio dla większości społeczeństwa, tak jak nie było np. 25 lat temu, 60, 90. Rozejrzyjmy się dookoła i wskażmy, którzy ludzie z naszego otoczenia są źli (skoro taka nędzna jest rzekomo kondycja moralna społeczeństwa, to powinno być wielu złych ludzi, a jednak tak nie jest). Są oczywiście rzeczy, „wbrew ludziom” (jak to nazwałaś Sandra), ale stokroć więcej wokół jest rzeczy dla ludzi!

Autor: Sandra Luiza Szerszeńska

Sandra Luiza Szerszeńska — Mon, 19 Oct 2009 16:52:29 +0000

Człowiek coraz bardziej rozproszony, skupiony nie ludzkiej stronie życia, a na wmawianiu innym, że uważa ich za ludzkich w ramach poprawności politycznej. Przestajemy żyć? Teraz egzystujemy w ramach… różnorakich ramach i konwenansach, szkoda, że uczynionych raczej wbrew ludziom, a nie dla nich.

Autor: Michał Kosecki

Michał Kosecki — Fri, 16 Oct 2009 02:39:37 +0000

brak wzorów i wzorców
autorytety wietrzeją
nic constans nie znaczy
znaczenie – nic dzierży

nie szukać, nie drążyć
nie znać, gdzie patrzeć
o prochu zapomnieć
i jak wyspa umrzeć

myślą, mową, uczynkiem o próżni zaświadczać
na trwogę, z nadzieją kołatać u Boga